گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و آب فرات خواست و از آن به كام كودك ماليد و سپس او را به من بازگرداند و گفت : او را بگير كه او بقيّة اللَّه در زمين است . « 1 » امام موسى بن جعفر عليه السلام ، از همان اوان لقب « رضا » و كنيهء « ابوالحسن » را براى اين نوزاد برگزيد . امام بسيار اين كودك را دوست مىداشت . مفضل بن عمرو در روايتى در اين باره مىگويد : « نزد حضرت موسى كاظم رفتم . على فرزند آن امام در دامانش نشسته بود و امام او را مىبوسيد و زبانش را مىمكيد . كودك را بر دوشش مىگذارد و در آغوشش مىگرفت و مىفرمود : پدرم فدايت ! تو چه خوشبويى و چه پاكيزه‌خويى و داراى چه فضل تابان و درخشنده‌اى ! عرض كردم : فدايت شوم ! در قلب من نسبت به اين كودك محبّتى افتاده است كه براى هيچ كس جز شما اين محبّت نيست ! پس امام به من فرمود : « اى مفضل ! او در نظر من همچون من در نظر پدرم مىباشد . ( ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) » . مفضل گويد : پرسيدم : آيا اين كودك پس از شما صاحب مقام پيشوايى است ؟ فرمود : « آرى . هر كه اورا فرمان برد هدايت يافته و آن كه نافرمانىاش

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 9 .